“De drang om het anders te doen, is sterker.” 

Buurtschap Coulissen

"Het is een hele stap om de woning, waar ik al 50 jaar woon, achter me te laten. Toch pak ik m'n kans, want zoiets komt niet zo vaak voorbij.”
"Het is een hele stap om de woning, waar ik al 50 jaar woon, achter me te laten. Toch pak ik m'n kans, want zoiets komt niet zo vaak voorbij.”
Greet

Greet is de zeventig gepasseerd en zocht een levensloopgeschikte woning, passend bij haar actieve leven. Het is een hele stap om de woning, waar ze al 50 jaar woont, achter zich te laten. Ze heeft dan ook best getwijfeld. Toch doet ze mee aan Buurtschap Coulissen, “want zo’n kans als dit, komt niet zo vaak voorbij.”

Waarom zocht je iets anders?

“Ik woon al 50 jaar in het huis waar ik nu woon. Het is veel te groot voor mij alleen. De kleinkinderen worden ook groter dus ze komen niet meer zo vaak logeren. Daarnaast heb ik een grote tuin en steeds vaker vroeg ik me af: kan ik dat nog als ik 80 ben? Daarom ben ik om me heen gaan kijken naar een andere woning in het groen.”

“Een Buurtschap, dat leek me direct wat”

“Het idee van een Buurtschap sprak me direct aan, evenals het landschapsplan. Ik bezocht een bijeenkomst en wilde een beetje aftasten of het bij me zou passen en of ik bij de groep zou passen. Enthousiast besloot ik mee te doen aan de groen groep, ook om een beetje meer gevoel te krijgen bij het plan en de betrokken mensen. Dat maakte het voor mij ook wat realistischer. Hoe komt het eruit te zien, hoe ziet mijn omgeving er dan uit? Je ontdekt dan ook dat je het niet altijd met elkaar eens bent. Dat zette me met beide benen op de grond. Het gezamenlijke plan is wat me heel erg aanspreekt, en je moet het samen doen. Het is soms lastig als je het oneens bent. Een goed gesprek en weten hoe je die voert, helpt dan.”

Het plan ontwikkelt door

Bij een collectieve ontwikkeling verandert er nog weleens iets. Mensen haken af, nieuwe mensen haken aan. Tijdens de ontwerpfase van Buurtschap Coulissen verdwenen de geschakelde woningen uit het plan, wat voor Greet een teleurstelling was. “Ineens was ‘mijn huis’ er niet meer, dat was wel even slikken. Er werd ontzettend goed met me meegedacht, hoe kunnen we mijn woonwensen toch mogelijk maken in Buurtschap Coulissen. Maar de woning paste niet bij me: de boven- en benedenverdieping raakten uit balans. Dus toen liet ik het even los en nam ik wat afstand.”

Toen kwam de rijwoning

Begin dit jaar hakt Greet de knoop door. Ze besluit om voor de rijwoning te gaan. “De rijwoning past bij m’n woonbehoefte qua oppervlakte en de ruimte beneden en boven is in balans.” Toch heeft Greet best getwijfeld. Hoe kwam dat? “Omdat ik me af heb gevraagd of ik wel in de woning pas. Ik woon nu zo ruim. Maar ik wil toch wat anders. En een appartement is niks voor mij dus Buurtschap Coulissen is de beste optie. Ik ben het gewend om actief te zijn, in de tuin bezig te zijn en dat wil ik zolang ik kan, behouden. Dat is ook de reden dat ik boven ga slapen, ondanks dat het belangrijk voor me is dat de woning levensloopgeschikt is. Ik kan me nog niet voorstellen dat ik straks de trap niet meer op kan. Daarom slaap ik boven, totdat het niet meer lukt. Als het moment daar is, kan ik altijd naar beneden en dat stelt me gerust. Dus, laat mij maar traplopen, dat is goed voor mij.”

Wat heeft je over de streep getrokken?

“Dit is wat ik graag wil. Het lijkt me een leuke uitdaging om het met elkaar zo groen te maken zoals beschreven in het landschapsplan. Het gezamenlijke plan is me dierbaar en ik vind het ook heel essentieel om er samen iets van te maken. Ik heb mezelf gevraagd: zou ik me er thuis voelen? Dat antwoord is ja, ik denk het wel. En zulke groene plannen zijn er nog maar weinig, dus ik grijp m’n kans.”

Wat is jouw advies aan anderen die voor een vergelijkbare keuze staan?

“Mijn advies is: onderzoek het. Ga voor wat je wilt en kijk wat de mogelijkheden zijn. Zo’n kans als dit, komt niet zo vaak voorbij. Het wordt een hele operatie om m’n hele huis leeg te halen, te verkopen en afscheid te nemen van deze plek waar ik zo lang gewoond heb en zoveel herinneringen heb. Maar de drang om het anders te doen, is sterker.”